Najprościej i najbezpieczniej możesz przeciąć w następujący sposób:
1. Połóż płytę na twarde podłoże, zwracając przedtem uwagę, czy nie kładziesz jej na jakieś narzędzie, resztki gruzu, śmieci, wkrętów itp. Najlepiej zamieć to miejsce uprzednio dokładnie szczotką.

2. Następnie za pomocą miarki odmierz potrzebną szerokość i zaznacz dwa skrajne punkty na końcach płyty.

3. Do obu zaznaczonych punktów przyłóż narzędzie wyznaczające linię cięcia.
a. Jeżeli tniesz płytę wzdłuż jej krótszego brzegu wystarczy Ci poziomnica 120 /szerokość płyty/.
b. Jeżeli tniesz płytę wzdłuż jej długiego brzegu najlepiej jest użyć dłuższej poziomnicy lub łaty /2.5m lub 3m długości/. Jeśli takiej nie posiadasz, musisz wyznaczyć jeszcze 1 punkt /mniej więcej po środku płyty/ i przy cięciu przesunąć poziomnicę.

4. Zdecydowanym ruchem natnij płytę nożykiem wzdłuż poziomnicy. Możesz ten ruch powtórzyć 2-3 razy uważając jednak by poziomnica nie zmieniła swojego położenia na płycie. Linia cięcia powinna być jedna, a im będzie głębsza tym lepiej.

5. odłóż poziomnicę na bok, zejdź z płyty, złap ją rękoma tak, by linia cięcia znalazła się równo między dłońmi i unieś do góry od strony Twoich nóg. Linia cięcia powinna stanowić linią pionową w stosunku do podłoża i być w tym momencie po “niewidocznej” stronie /zielonej lub białej/.

6. Przytrzymując nadal płytę, uderz w nią lekko kolanem. Przy prawidłowo przeprowadzonej linii cięcia płyta pęknie na dwie części, zaginając się bokami na Ciebie.

7. Ustaw oba boki pod kątem ok. 90 stopni względem siebie.

8. Przetnij szary papier na widocznej, załamanej linii. Jeśli zrobisz to trzymając nożyk po kątem w stosunku do linii cięcia – papier zostanie równiutko odcięty. W przypadku cięcia “na prosto” lub tępym ostrzem – wykończenie papierowe zostanie poszarpane.

9. Jeśli tniesz płytę sam – uważaj na ostatnim odcinku odcinania po “szarej” stronie i szybko łap obie części płyty. Po odcięciu ostatnich kilkunastu cm szarego papieru nie są one już ze sobą niczym połączone.

Do wyrównania odciętych krawędzi użyj hebelka do gipsu lub/i papieru ściernego założonego na klocek. Cięcie płyt można przeprowadzić również opierając płytę o ścianę. Wymaga to jednak wprawy z uwagi na plastyczność materiału. Początkującym zalecam więc cięcie na podłodze, opisane powyżej.

Z uwagi na wysokość pomieszczeń mieszkalnych w starym i nowym budownictwie, pod uwagę możemy wziąć przedział 2.45m – 4m. wysokości i oczywiście profile potrzebne do wykonania konstrukcji:
1. UW – mocowane do sufitów, ścian i podłóg
2. CW – słupkowe
3. UA – ościeżnicowe

Obowiązują więc następujące zasady uzależniające dobór szerokości profili do wysokości ścian.
Przy jednokrotnym okładaniu płytą G/K o grubości 12,5 mm:
a. szerokość 50 mm dla wys. ściany max. 3 metry /grub. ściany 75 mm/
b. szerokość 75 mm dla wys. ściany od 3 – do max. 4 metry /grub. ściany 100 mm/
Przy płytowaniu podwójnym można zastosować profile szerokości 50 mm do wysokości 4 metry /grub. ściany 100 mm/

Wysokość większości mieszkań mieści się w przedziale do 3 metrów wysokości, więc dobór szerokości profili zależny jest właściwie od wymaganej, końcowej grubości ściany.
Jeśli chcesz postawić ściankę grubszą, o szerokości np. 12.5 cm, kup lepiej profile o 100 mm. Wyjdzie taniej niż podwójne płytowanie konstrukcji z profilami 75 mm.
Jeśli jednak bardzo zależy Ci na maksymalnym wyciszeniu – zastosuj ten drugi wariant. Całość wymaga jeszcze oczywiście wełny dźwiękochłonnej, obowiązkowej bez względu na krotność płytowania /polecam Rockwool w formie kasetonów/ i taśmy wyciszajacej przy montażu profili UW.

Rozwiązaniem może być oczywiście bagażnik dachowy lub przycięcie profili na odpowiednią długość. Nie wszystkie profile musimy koniecznie przecinać. Profile przyścienne typu U można tylko naciąć i zgiąć do siebie “plecami” w taki sposób, by swobodnie zmieściły się w samochodzie. Po ich ponownym wyprostowaniu są nadal zdatne do użytku, gdyż z zasady nie stosuje się ich tak, by przenosiły obciążenia prostopadłe do wewnętrznej płaszczyny, która jest przeznaczona do mocowania przy ścianach lub sufitach.

Profile typu C muszą być transportowane w całości lub w minimalnej, potrzebnej nam przy pracach długości.

Przecięcie profilu jest czynnością bardzo prostą. Najpierw należy odmierzyć potrzebną długość za pomocą miarki i zaznaczyć kreskę cienkim flamastrem lub ołówkiem. Osobom niedoświadczonym zalecam w tym momencie zaznaczenie kreskami przynajmniej dwóch zewnętrznych płaszczyzn profilu.

Kolejną czynnością jest nacięcie nożycami obu tych płaszczyzn i zgięcie profilu “plecami do siebie” do takiego kąta, w którym bez problemu można już użyć nożyc do blachy. Do przecięcia mamy już wtedy tylko płaszczyznę “pleców”.

Profile przycięte po bokach można też przełamać machając obydwoma odcinkami jak skrzydłami ptaka. Zależnie od potrzeb /do cięć precyzyjnych, ukośnych itp./ można też użyć szlifierki z tarczą do cięcia metalu. Należy jednak pamiętać, że stosując to narzędzie “sypiemy” wokół iskrami, zostawmy je więc raczej do cięcia profili ościeżnicowych :)