W takim wypadkach nie pozostaje nic innego jak go po prostu wymienić. Aby to uczynić, trzeba niestety najpierw pozbyć się starej warstwy. Nie jest to niestety proste, bardzo często odchodzi tylko miejscami lub w ogóle nie daje się ruszyć.

Silikon można usunąć na 2 sposoby – obie polegaja na metodzie mechaniczej. Jedna opiera się na usuwaniu silikonu ”na sucho”, druga na nałożeniu najpierw warstwy rozpuszczalnika. Metoda ”na sucho” to nic innego jak najzwyklejsze zeskrobanie za pomocą np. nożyka, a raczej jego wkładu, który prowadzimy po powierzchni stałej po odpowiednim kątem. Jest to jednak bardzo pracochłonne. Dokładne oczyszczenie wymaga dużej cierpliwości i ostrożności, by się nie pokaleczyć. Dodatkowo istnieje ryzyko porysowania powierzchni, która pozostaje do uszczelnienia. Tej metody stanowczo nie polecam.

Druga metoda wymaga zakupienia odpowiedniego środka chemicznego, który zmiękczy stary silikon i osłabiając jego przyczepności, spowoduje łatwe oderwanie się od podłoża.  Środki te dostępne są w każdym hipermarkecie budowlanym w granicy kilkunastu/-dziesięciu zł za opakowanie, w którym oprócz pojemniczka z rozpuszczalnikiem /najcześciej żel/ otrzymamy pędzelek do nakładania środka i małą, plastikową szpachelkę do usunięcia starej warstwy.

Cały proces usuwania trwa dość szybko. Często producent zaleca posmarowanie silikonu swoim produktem i pozostawienie na określony, minimalny czas. Z doświadczenia jednak wiem, że większość środków skutecznie zaczyna działać już w przeciągu kilkunastu minut od momentu nałożenia. Potem wystarczy zeskrobać całość dołączoną szpachelką. W razie konieczności czynność można powtarzać, po czym dokładnie umyć powierzchnię do czysta wodą ze środkiem czystości i osuszyć przed nałożeniem nowej warstwy silikonu.

Serię wyjątkowych wskazówek i wartościowej wiedzy ZA DARMO otrzymują tylko moi stali czytelnicy. Zostań jednym z nich, zacznij od unikalnego poradnika – KLIK

Łazienka jest miejscem „podwyższonego ryzyka” z uwagi na jej przeznaczenie i panujące tu warunki podwyższonej wilgotności. Nie daj się zwieść pozorom czystych płytek – im nic się nie stanie. Zwróć przede wszystkim uwagę na silikonowe połączenia. Jeśli wykonane zostały niewłaściwym materiałem – wujek grzyb i ciocia pleśń zaatakują tam w pierwszej kolejności.
Dodatkową sprawą jest niemiła dla nosa woń stęchlizny, zaduchu i zapachów pochodzących z misek wc. Częściowo rozwiązuje się to oczywiście częstszym sprzątaniem i używaniem silnych detergentów. Na dłuższą metę jest to jednak uciążliwe i nie likwiduje problemu.

Aby zminimalizować ryzyko takich efektów musisz pamiętać o dobrej wentylacji. Jeśli lubisz długie kąpiele w wannie lub gorące kwadranse pod prysznicem – ilość wilgoci zobaczysz na lustrze, a raczej trzeba będzie ją zetrzeć, by w ogóle zobaczyć lustro.
Sama kratka jest w takich wypadkach zupełnie niewystarczajaca, gdyż polega na grawitacyjnym obiegu powietrza, a ten jak wiadomo jest zbyt powolny.

By spowodować szybsze i skuteczniejsze odprowadzenie nadmiaru wilgoci należy w trakcie remontu wyprowadzić wypust 220V w pobliże otworu wentylacyjnego, by w miejscu kratki zamontować wentylator.

Na rynku jest wiele typów takich wentylatorów. Różnią się wielkością, sposobem montażu, jakością i oczywiście ceną. Można je włączać za pomocą sznureczka, oddzielnego włącznika lub wpiąć w instalację tak, by załączały się razem ze światłem. Zależnie od typu, będą się też włączać zależnie od stopnia zawilgocenia i wyłączać – od razu, lub automatycznie po określonym czasie.
Wentylator to koszt kilkudziesięciu złotych. Warto wydać, zamontować i usuwać nadmiar wilgoci na bieżąco i w jak najkrótszym czasie.

W zasadzie nie ma ściśle określonych wskazań co do koloru silikonu i jego dobór zależy wyłącznie od ciebie. Przy białej umywalce lub misce WC można zastosować zarówno kolor biały jak i inny, o ile odpowiada on ściśle kolorowi fug. Biel idealnie gra z powierzchnią takiej ceramiki, ale będzie wyraźnie przecinał kolorowe fugi między płytkami nad umywalką. Sytuacja ta nie będzie miała miejsca przy silikonie kolorowym.

Osobiście preferuję więc to drugie rozwiązanie. Wymaga ono wprawdzie precyzji i dokładności w położeniu, ale zawsze łatwiej jest poprawić błąd na gładkiej ceramice podwieszanej niż na glazurze lub co gorsza – fugach.
Dodam też, że nie jestem zwolennikiem fug kontrastowych. Uzgadaniam tą sprawę oczywiście wcześniej z klientem i jeśli nie ma przeciwwskazań – dobieram fugę możliwie najbliższą kolorem do koloru płytek.

Silikon kolorowy najlepiej kupować razem z fugą tej samej firmy. Pisałem już o tym w części 1 – na opakowaniu, obok określenia koloru, widnieje numer fugi. Wystarczy więc przejść do miejsca, gdzie stoją silikony sanitarne i odszukać taki sam numer na tubie. Dobór tego samego numeru gwarantuje identyczny kolor obu materiałów.

Kolorowy silikon nadaje się do uszczelnień pionów kabin prysznicowych. Odpowiednio dobrany idealnie pasuje do koloru fug, co nie sprawia optycznego wrażenia „odcięcia” tego elementu wyposażenia od wyglądu całej łazienki.
Niektórzy forsują w tych miejscach silikony przezroczyste. Osobiście nikt mnie nie przekona do takiego rozwiązania, choćby dlatego, że płaszczyna płytek często pozostawia wiele do życzenia nie wspominając o błędach wykonawczych przy zachowaniu pionu. Może się zdarzyć, że płaszczyzna nie jest idealnie równa – wtedy uszczelnienie zgodne z kolorem fugi wygubi optycznie nasz błąd.
W obrębie kabiny biały natomiast kładzie się na wewnętrzne, poziome połączenie stelaża z brodzikiem.

Zależnie od konstrukcji stelaża kabiny stosuje się też silkon przezroczysty. Nadaje się on jednak tylko na połączenia ze szkłem. Tutaj można również zastosować silikon koloru białego, ale tylko w przypadku jeśli potrafi się go równiutko położyć.