Myślę, że poniższy mail najlepiej określa problemy wszystkich zainteresowanych:

“Dobór materiałów - brak fachowych ocen, na każdym z portali sprzeczne opinie”

I tu niestety muszę się zgodzić – to fakt. Jest kilka punktów tłumaczących taki stan rzeczy:
1. Dostępność materiałów. W tym przypadku nie ma co się oszukiwać – kupić można wszystko.
2. Drugi punkt to jasne określenie wymagań - powinieneś wiedzieć czego oczekujesz.
3. Decyzja o konkretnym zakupie – najtrudniejsza sprawa. Wykorzystanie materiałów z górnej półki wiąże się z najczęściej z dużymi wydatkami. Wielu inwestorów szuka wtedy kompromisów. To całkowicie normalne i zrozumiałe. Musisz tu jednak uważać. “Budowlanka” nie różni się niczym od innych branż – w 95% cena wpływa bezpośrednio na jakość produktu. Nie kupuj więc na zasadzie “jak najtaniej” bo od razu ci powiem, że będzie to jak z wynajęciem szybkiej, taniej i solidnej ekipy - późniejsze poprawki, nerwy i 2x drożej. Skup się raczej na odpowiednim rozdzieleniu inwestycji.

Najprostszym przykładem jest temat glazury. Zazwyczaj pytam klientów przed rozpoczęciem prac, czy mają jakieś preferencje dotyczące materiałów. Zdecydowana większość pozostawia mi tu absolutną władzę decyzyjną ufając doświadczeniu, jednak spotkałem się kilka razy z pytaniem “a do płytek to przypadkiem nie powinien być Atlas?”.

No cóż, Atlas robi dobre kleje ale….. przy zwykłym, standardowym klejeniu w normalnych warunkach, na normalnym podłożu, mając do dyspozycji normalny czas używam Ceresitu CM11, który jako klej uniwersalny jest wcale niegorszy, a dużo tańszy. Ważniejsze jest w tym przypadku dobre przygotowanie podłoża. Jeśli spróbujesz dobierać materiały w sposób optymalny - zaoszczędzisz. Przykładowa różnica w cenie kleju pozwoli ci rozejrzeć się za lepszymi płytkami /nie w sensie wizualnym tylko technicznym. Różnice po przekątnej, długości, zwichrowania, brzuchy i zapadnięcia potrafią narobić niezłego bigosu/. 

Optymalny dobór materiału jest więc sprawą dość istotną. Oczywiście zaleca się stosować materiały jednego producenta. Pamiętaj jednak, że:

1. Tak naprawdę w 90% to chwyt marketingowy i standardowe napisy straszące z naklejek typu: przed malowaniem farbą X zagruntuj podłoże środkiem gruntującym X54. To jest ZALECENIE, żaden przymus. Rzadko kiedy coś się “pogryzie”
2. Rada dotycząca stosowania materiałów tego samego producenta odnosi się przede wszystkim do nie mieszania ze sobą różnych farb, klejów, gipsu itp. Zacząłeś stosować X -> skończ X 

Podobnym przykładem jest farba do malowania wnętrz. Wiele osób kieruje się zasłyszaną opinią o wytrzymałości czy wydajności farb konkretnej firmy. I maja rację – to dość ważne, ale do pewnego momentu. Co po wydajności na kilkunastu metrach, skoro w ostatecznym rozrachunku i tak porządnie przepłacisz. Nikt mnie nie namówi bym malował farbami z niskiej półki cenowej, nie preferuję też jednak farb drogich. Osobiście uważam, że farby klasy Dulux/Dekoral są w zupełności wystarczające pod względem jakości, wydajności jak również ceny. Weź pod uwagę, że może trzeba będzie malować więcej niż standardowe 2x i co wtedy? Jeśli cię stać – nie ma tematu – wybierz się do firmowych salonów z farbami, ale jeśli masz ograniczone fiananse – zastanów się.

Zwróciłem uwagę głównie na  jakość. Zastanów się też, czy aż tak bardzo zależy ci na konkretnym odcieniu. Być może dość podobny znajdziesz w farbach gotowych, nie musisz przecież koniecznie kupować farb specjalnie przygotowywanych z mieszalnika – są droższe.

Następna sprawa to zebranie do kompletu różnych czynników typu jakość podłoża, czas pracy, temperatura itp. Przykładowy Kowalski wykonuje gładź w swoim nowym domu w zimie przy farelce.  C.O. jeszcze nie podłączone, a spieszy mu się bo chce zaoszczędzić, robi sam lub ze szwagrem - akurat ma urlop. Potem przychodzi pan hydraulik, uruchamia piec, grzejniki zaczynają ostro grzać, przemarźnięta gładź oddaje błyskawicznie wodę i…. pęka. Na forum oczywiście jest potem jego komentarz, że gładź się do niczego nie nadaje…

I ostatnia rzecz. Każdy wykonawca ma swój preferowany materiał, którego używa do wykonania określonych prac. Są materiały lepsze i gorsze, jednak nawet najlepszy produkt nie wybroni kiepskiego wykonawcy, lub kompletnego amatora.  Tych w tej branży /jak i zresztą w każdej innej/ znaleźć można mnóstwo. Reasumując nie ma się czemu dziwić, ilu różnych fachowców – tyle opinii.

Wylewki samopoziomujące nie są czymś, czego nie można zrobić samemu.  Wypada jednak wiedzieć czy rzeczywiście są niezbędne i jak się do tego zabrać. Przede wszystkim sprawdź aktualny poziom podłoża. Najszybciej zrobisz to kładąc na nim długą poziomnicę /łatę/.

1. Połóż ją wzdłuż, wszerz i po przekątnych pomieszczenia, by znaleźć  najwyższy punkt. Będzie on wyznacznikiem nowego poziomu. 

2. Następnie połóż poziomnicę w taki sposób, by jednym końcem opierała się w najwyższym miejscu, a drugim dotykała jakiejś ściany. Podkładaj sobie coś pod poziomnicę w miejscu pod ścianą aż oczko pokaże “poziom”.

3. Wyznacz kreskę poziomu na tej ścianie i zrób to samo na pozostałych w miarę możliwości. Dzięki temu będziesz wiedział jaką wylewkę zastosować /różnią się grubością min-max warstwy/ i ile wylewać.

W momencie gdy odznaczysz przyszły poziom na ścianie lub ścianach i przygotowałeś uprzednio podłoże /oczyszczone i zagruntowane/, możesz przystąpić do przygotowania wylewki, czyli wymieszaniu zaprawy z wodą.  Zwróć uwagę na instrukcję producenta na opakowaniu.  Nieodpowiednie proporcje mogą skutkować spękaniem wylewki lub utratą jej głównej właściwości – samopoziomowania. Wylewanie zacznij od najdalszego końca pomieszczenia. W przypadku gdy spadek podłogi jest w kierunku wejścia – wykonaj tam odpowiedniej wysokości zastawkę, a w pomieszczeniu pozostaw na podłodze kilka małych klocków lub kawałków płyty K/G byś miał po czym chodzić /łatwo je potem usunąć i uzupełnić/. Po wymieszaniu odstaw kubeł z wylewką na ok. 10 minut, po czym przemieszaj raz jeszcze mieszadłem na wolnych obrotach. Wylewkę wylewaj od miejsca “najgłębszego” i cofaj się w kierunku miejsca “najwyższego”. Po wylaniu pomóż jej się dobrze ”rozprowadzić” /możesz użyć szerokiej packi, listwy na kiju itp./, a następnie odpowietrz ją za pomocą kolczastego wałka.

Przy tego typu pracach zwróć uwagę na czas wiązania wylewki i max. czas jej zużycia po przygotowaniu /patrz instr. producenta/. Dzięki tej wiedzy będziesz w stanie przygotować 2-3 kubełki naraz, które wylejesz jeden po drugim.

Osobiście radzę Ci zawsze chwilkę pomyśleć, zanim coś zaczniesz robić w mieszkaniu. Poprawki bywają kosztowne. Przejrzyj za darmo “10 Niebezpiecznych Błędów Popełnianych Podczas Remontu Mieszkania”

Dużą zaletą jest ich łatwa obróbka i praktycznie nieograniczone możliwości w zakresie okładania wszelkich konstrukcji wewnątrz pomieszczeń.

Płyty K/G dzieli się w zasadzie na trzy kategorie:
1. przeznaczone do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności /kuchnie, łazienki/ – zielone
2. przeznaczone do innych pomieszczeń mieszkalnych – białe
3. o podwyższonej odporności ogniowej zawierające dodatki włókien szklanych i celulozowych /zabudowa kominków/

Standardowa, zwykłe płyty mają 120 cm szerokości, 12.5 mm grubości i występuje w różnych wymiarach zależnie od długości: 2, 2.6, 3 a nawet 4 m. Zależnie od potrzeby można zawczasu przewidzieć, jakiej wielkości i ile płyt będziemy potrzebować do wykonania konkretnych prac.
Pozostaje też do wyboru grubość płyty – 6, 9.5, 12.5, 15 mm.

Do wykonania zabudów w liniach krzywych przeznaczone są specjalne płyty nacinane fabrycznie. Dzięki temu można uformować taką płytę na sucho w dowolnych krzywiznach. Można też zastosować gięcie zwykłej płyty 6 mm na mokro. Z uwagi na plastyczność gipsu daje się bez problemu formować po jednostronnym nawilżeniu jej wodą za pomocą pędzla ławkowca lub wałka. Sposób ten wymaga jednak rozpoczęcia montażu płyty na ruszcie zaraz po jej nawilżeniu i stopniowego naginania do kszałtu krzywizny.