Sam wałek nie byłby niczym specjalnym gdyby nie to, iż posiada dodatkową dźwigienkę z płytką ochronną /ogranicznikiem/, dzięki której kolory odcina się w postaci równej linii prowadząc wałek wg własnej fantazji lub naroży ścian i sufitów.

Pamiętać należy o dwóch bardzo ważnych sprawach, a mianowicie:

• o maksymalnych odchyleniu dźwigienki podczas nabierania farby na wałkek z kuwety
• o myciu wałka i płytki zaraz po zakończeniu malowania. Jeśli dopuścisz do zaschnięcia farby na włosiu płytki – nie będzie już spełniała swojej roli w odpowiedni sposób /można ją zdjąć z dźwigienki, by dokładnie umyć/.

Sam wałek wydaje się być super-narzędziem. Stosowanie go ma jednak 2 wady, o których niewiedza może spowodować, że jego zakup okaże się zbędnym wydatkiem.

Serię wyjątkowych wskazówek i wartościowej wiedzy ZA DARMO otrzymują tylko moi stali czytelnicy. Zostań jednym z nich, zacznij od unikalnego poradnika – KLIK

Poniżej kilka przykładów:

1. myj szpachelki, packi i kubełki zaraz po zużyciu materiału /np. gipsu/
2. myj wałki, pędzle, wiaderka, kratki i korytka zaraz po zakończeniu malowania
3. oczyszczaj na bieżąco zabrudzenia z narzędzi mechanicznych
4. nie dopuszczaj do zabrudzeń narzędzi silikonem, klejem montażowym itp. Jeśli takie się zdarzą – nie czekaj do wyschnięcia, oczyść od razu

Ponadto inna ważna sprawa: staraj się utrzymywać porządek. Jeśli czegoś używałeś i nie jest ci już potrzebne – nie odkładaj na bok, odłóż do przeznaczonego do tego pudełka, skrzynki itp. Przede wszystkim pilnuj ołówka, miarki, nożyka i probówki. Nawet nie zdajesz sobie sprawy ile razy sięgniesz po nie w trakcie remontu, a nic bardziej nie irytuje jak ich brak pod ręką.  Zwróć też szczególną uwagę na narzędzia drobne typu wiertła, koronki otwornic, wymienną końcówkę od wkrętarki, nasadki, klucze ampulowe itp. To wszystko powinno jak najszybciej wracać do kompletów w pudełkach, z których zostały wzięte.

Zapewniam cię, że wystarczy trochę stresu przy pracach, by stracić ścisłą kontrolę nad tym, co i gdzie położysz. To tylko wzmoży twoją irytację i wywoła niepotrzebne uczucie istnienia diabła, który „ogonem przykrył” lub personifikację narzędzi, które nagle „dostały nóg”.

Budowa nożyka jest prosta – uchwyt z blokadą wysuwania i wymienny, zaostrzony wkład. Pamiętaj jednak, że nożyki, tak samo jak i inne narzędzia, różnią się miedzy sobą pod względem jakości wykonania i szerokości stosowanych wkładów. Nożyk sprzedawany jest często bez lub z jednym ostrzem, warto więc przy okazji dokupić zapasowe. W hipermarketach budowlanych wiszą zaraz obok nożyków /pakowane w blistrach, najczęściej po 10 szt./
Zwróć uwagę na szerokość wkładu w nożyku i wkładów zapasowych – muszą być o identycznej szerokości. Ze swojej strony polecam szerokość 18mm, jest uniwersalna do większości prac.

Przy zakupie nożyka nie warto oszczędzać.
Pierwszym sygnałem trwałości i jakości jest niestety cena. Dobre nożyki firmy Stanley to cena ok. 30 zł. Z uwagi na metalowy pochwyt są jednak „nie do zdarcia” i bardzo łatwo wymienić ostrze. Najtańsze nożyki to koszt kilku zł. Tych jednak nie polecam.
Możesz dla porównania wziąć do jednej ręki nożyk najtańszy i któryś z droższych. Od razu zauważysz różnicę w ciężarze i materiale z jakiego został wykonany /nie kupuj plastikowych/. Do prac amatorskich wystarczy Ci w zupełności nożyk firmy Dedra, koszt ok 10 zł.

Każde ostrze się kiedyś tępi, a wymienne ostrza nożyków mają konstrukcję łamaną. Oznacza to, że składa się z odcinków i można usunąć tępe skracając długość wkładu. W następstwie tego masz do dyspozycji nową, ostrą końcówkę noża.

Aby to zrobić, wystarczy wysunąć trochę wkład i trzymając nożyk pod kątem 45 stopni, mocno nacisnąć koncówkę ostrza o twarde podłoże. Sposób ten jest jednak niebezpieczny – odłamana końcówka odskakuje sprężyście podobnie jak pchełki w grze dla dzieci. Bezpieczniej przełamać końcówkę za pomocą kombinerek trzymanych w drugiej ręce. Pamietaj jednak, by zawsze w momencie łamania odwrócić głowę do tyłu i ze względów bezpieczeństwa nigdy nie „odświeżać” ostrza przy stojącej naprzeciw innej osobie.